แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู พ.ศ. 2539

จรรยาบรรณข้อทีE3   ครูต้องประพฤติ ปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษยEั้งทางกาย วาจา และจิตใจ

หลักการ

การเรียนรู้ในด้านค่านิยามและจริยธรรมจำเป็นต้องมีตัวแบบที่ดี เพื่อให้ผู้เรียนยึดถือและนำไปปฎิบัติตาม ครูที่ดีจึงถ่ายทอดค่านิยมและจริยธรรมด้วยการแสดงตนเป็นตัวอย่างเสมอ การแสดงตนเป็นตัวอย่างนี้ถือว่าครูเป็นผู้นำในการพัฒนาศิษยEย่างแท้จริง

คำอธิบาย

การประพฤติปฎิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี หมายถึง การแสดงออกอย่างสม่ำเสมอของครูที่ศิษยEามารถสังเกตรับรู้ได้เอง และเป็นการแสดงที่เป็นไปตามมาตรฐานแห่งพฤติกรรมระดับสูงตามค่านิยม คุณธรรม และวัฒนธรรมอันดีงาม

พฤติกรรมสำคัญ

1.     ตระหนักว่าพฤติกรรมการแสดงออกของครูมีผลต่อการพัฒนาพฤติกรรมของศิษยEยู่เสมอ ตัวอย่างเช่น

1)    ระมัดระวังในการกระทำ และการพูดของตนเองอยู่เสมอ            
2)     ไม่โกรธง่ายหรือแสดงอารมณEุนเฉียวต่อหน้าศิษยEองโลกในแง่ดี            
ฯลฯ

2.     พูดจาสุภาพและสร้างสรรคEดยคำนึงถึงผลที่จะเกิดขึ้นกับศิษยEละสังคม ตัวอย่างเช่น

1)     ไม่พูดคำหยาบหรือก้าวร้าว            
2)     ไม่นินทาหรือพูดจาส่อเสียด            
3)     พูดชมเชยให้กำลังใจศิษยE้วยความจริงใจ            
ฯลฯ

3.     กระทำตนเป็นแบบอย่างที่ดี สอดคล้องกับคำสอนของตน และวัฒนธรรมประเพณีอันดีงาม ตัวอย่างเช่น

1)    ปฏิบัติตนให้มีสุขภาพ และบุคลิกภาพที่ดีอยู่เสมอ            
2)     แต่งกายสะอาดสุภาพเรียบร้อยเหมาะสมกับกาลเทศะ            
3)     แสดงกริยามารยาทสุภาพเรียบร้อยอยู่เสมอ            
4)    ตรงต่อเวลา            
5)     แสดงออกซึ่งนิสัยที่ดีในการประหยัด ซื่อสัตยEอดทน             
6)    สามัคคี มีวินัย            
7)     รักษาสาธารณสมบัติและสิ่งแวดล้อม            
ฯลฯ

ที่มา: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา, แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู พ.ศ. 2539. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2541