แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู พ.ศ. 2539
จรรยาบรรณข้อทีE4
ครูต้องไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษE่อความเจริญทางกาย
สติปัญญา จิตใจ อารมณE
และสังคมของศิษยE/h3>
หลักการ
การแสดงออกของครูใดE
ก็ตามย่อมมีผลในทางบวกหรือลบ
ต่อความเจริญเติบโตของศิษยE
เมื่อครูเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรงต่อการพัฒนาทุกE
ด้านของศิษยE
จึงต้องพิจารณาเลือกแสดงแต่เฉพาะการแสดงที่มีผลทางบวก
พึงระงับและละเว้นการแสดงใดE
ที่นำไปสู่การชลอหรือขัดขวางความก้าวหน้าของศิษยEุกE
ด้าน
คำอธิบาย
การไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษE่อความเจริญทางกาย
สติปัญญา จิตใจ อารมณE
และสังคมของศิษยEหมายถึง
การตอบสนองต่อศิษยEนการลงโทษหรือให้รางวัลหรือการกระทำอื่นใดที่นำไปสู่การลดพฤติกรรมที่พึงปรารถนา
และการเพิ่มพฤติกรรมที่ไม่พึงปรารถนา
พฤติกรรมสำคัญ
1.
ละเว้นการกระทำที่ทำให้ศิษยEกิดความกระทบกระเทือนต่อจิตใจ
สติปัญญา
อารมณEละสังคมของศิษยE
ตัวอย่างเช่น
1)
ไม่นำปมด้อยของศิษยEาล้อเลียน
2) ไม่ประจานศิษยEbr>
3) ไม่พูดจาหรือกระทำการใดE
ที่เป็นการซ้ำเติมปัญหาหรือข้อบกพร่องของศิษยEbr>
4)
ไม่นำความเครียดมาระบายต่อศิษยE
ไม่ว่าจะด้วยคำพูด หรือสีหน้า
ท่าทาง
5)
ไม่เปรียบเทียบฐานะความเป็นอยู่ของศิษยEbr>
6)
ไม่ลงโทษศิษยEกินกว่าเหตุ
ฯลฯ
2.
ละเว้นการกระทำที่เป็นอันตราต่อสุขภาพและร่างกายของศิษยE
ตัวอย่างเช่น
1) ไม่ทำร้ายร่างกายศิษยEbr>
2)
ไม่ลงโทษศิษยEกินกว่าระเบียบกำหนด
3)
ไม่จัดหรือปล่อยปละละเลยให้สภาพแวดล้อมเป็นอันตรายต่อศิษยEbr>
4)
ไม่ใช่ศิษยEำงานเกินกำลังความสามารถ
ฯลฯ
3.
ละเว้นการกระทำที่สกัดกั้นพัฒนาการทางสติปัญญา
อารมณEจิตใจ และสังคมของศิษยE
ตัวอย่างเช่น
1)
ไม่ตัดสินคำตอบถูกผิดโดยยึดคำตอบของครู
2)
ไม่ดุด่าซ้ำเติมศิษยEี่เรียนช้า
3)
ไม่ขัดขวางโอกาศให้ศิษยEด้แสดงออกทางสร้างสรรคEbr>
4)
ไม่ตั้งฉายาในทางลบให้แก่ศิษยE/p>
ที่มา:
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา,
แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณครู
พ.ศ. 2539. กรุงเทพมหานคร :
โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2541
การแสดงออกของครูใดE ก็ตามย่อมมีผลในทางบวกหรือลบ ต่อความเจริญเติบโตของศิษยE เมื่อครูเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรงต่อการพัฒนาทุกE ด้านของศิษยE จึงต้องพิจารณาเลือกแสดงแต่เฉพาะการแสดงที่มีผลทางบวก พึงระงับและละเว้นการแสดงใดE ที่นำไปสู่การชลอหรือขัดขวางความก้าวหน้าของศิษยEุกE ด้าน
การไม่กระทำตนเป็นปฏิปักษE่อความเจริญทางกาย สติปัญญา จิตใจ อารมณE และสังคมของศิษยEหมายถึง การตอบสนองต่อศิษยEนการลงโทษหรือให้รางวัลหรือการกระทำอื่นใดที่นำไปสู่การลดพฤติกรรมที่พึงปรารถนา และการเพิ่มพฤติกรรมที่ไม่พึงปรารถนา
1. ละเว้นการกระทำที่ทำให้ศิษยEกิดความกระทบกระเทือนต่อจิตใจ สติปัญญา อารมณEละสังคมของศิษยE ตัวอย่างเช่น
1) ไม่นำปมด้อยของศิษยEาล้อเลียน
2) ไม่ประจานศิษยEbr> 3) ไม่พูดจาหรือกระทำการใดE ที่เป็นการซ้ำเติมปัญหาหรือข้อบกพร่องของศิษยEbr> 4) ไม่นำความเครียดมาระบายต่อศิษยE ไม่ว่าจะด้วยคำพูด หรือสีหน้า ท่าทาง
5) ไม่เปรียบเทียบฐานะความเป็นอยู่ของศิษยEbr> 6) ไม่ลงโทษศิษยEกินกว่าเหตุ
ฯลฯ
2. ละเว้นการกระทำที่เป็นอันตราต่อสุขภาพและร่างกายของศิษยE ตัวอย่างเช่น
1) ไม่ทำร้ายร่างกายศิษยEbr> 2) ไม่ลงโทษศิษยEกินกว่าระเบียบกำหนด
3) ไม่จัดหรือปล่อยปละละเลยให้สภาพแวดล้อมเป็นอันตรายต่อศิษยEbr> 4) ไม่ใช่ศิษยEำงานเกินกำลังความสามารถ
ฯลฯ
3. ละเว้นการกระทำที่สกัดกั้นพัฒนาการทางสติปัญญา อารมณEจิตใจ และสังคมของศิษยE ตัวอย่างเช่น
1) ไม่ตัดสินคำตอบถูกผิดโดยยึดคำตอบของครู
2) ไม่ดุด่าซ้ำเติมศิษยEี่เรียนช้า
3) ไม่ขัดขวางโอกาศให้ศิษยEด้แสดงออกทางสร้างสรรคEbr> 4) ไม่ตั้งฉายาในทางลบให้แก่ศิษยE/p>